BMW R1300RT 2026 (reistest)
De R 1300 RT maakt reizen vanzelfsprekend: comfortabel, veilig en lichtvoetig, met een ruime actieradius en een rijk standaardpakket. De soms haperende navigatie-app en de lichte zijwindgevoeligheid zijn kleine minpunten, maar als onbetwistbare reispartner is de BMW moeilijk te kloppen. Ook op de secundaire wegen gaat hij trouwens verrassend vlot door de bochten.
Het Franse departement Aisne ligt dicht genoeg om in één adem te bereiken. Een makkie met BMW’s toerbuffel, de vernieuwde RT. Het champagnestadje Château-Thierry, helemaal in het zuiden, hebben we nog niet bezocht, dus is de beslissing snel genomen. Zacht hellende wijngaarden geven altijd een extra cachet en het programma dat we hebben uitgeprint belooft ons enkele dagen rijplezier in de plooien van het landschap.
Château-Thierry vormt de entree tot de Champagnestreek.
Franse schrijvers en Frans asfalt
De Aisne is het land van de vertellers. In Château-Thierry leren we Jean de La Fontaine kennen, notoir rokkenjager én beroemd fabulist die dieren liet spreken om iets over mensen te zeggen. Vervolgens voert de route ons via La Ferté-Milon, waar de belangrijkste Franse toneelschrijver Jean Racine werd geboren, naar Villers-Cotterêts, geboorteplaats van niemand minder dan Alexandre Dumas, de flamboyante 19de-eeuwse romanschrijver. Ook de grote oorlog heeft zijn sporen in de streek nagelaten, al hebben we het meer voor lang vervlogen tijden tussen stenen resten in Coucy, Longpont en Septmonts.
Keuzestress in de Aisne.
Een afwisselend parcours dat kwaliteiten naar boven moet brengen waarop een groottoerder wordt afgerekend: comfort, stabiliteit en wendbaarheid. Zowel op de weg ernaartoe als ter plekke getuigt de RT van een lichtvoetigheid die je niet verwacht als je hem ziet. Het beproefde boxerblok met zijn breed uitgesmeerde koppelcurve, het uiterst comfortabele zadel en de rijk uitgeruste cockpit maken het rijden tot een genot. De verfijnde vering en de knap verdeelde massa schenken alle vertrouwen zodra het asfalt smaller, bochtiger en soms ook slechter wordt. De kwaliteit van het Franse secundaire wegennet is helaas niet meer vanzelfsprekend de jongste jaren. Ook de Franse financiën kleuren bloedrood, al zijn wij heus niet in de positie om onze buren de les te spellen.
Dat blok kennen we goed; misschien wel het beste boxerblok ooit.
Vertrouwde boxer, nieuwe motor
Dat geldt niet voor BMW, dat met de R1300RT nadrukkelijk voor een nieuwe start van zijn toerfiets kiest. De motor deelt zijn basisarchitectuur met de R1300GS, maar is nadrukkelijk op lange afstand afgestemd. Ten opzichte van de R1250RT stijgt het vermogen van 136 naar 145 pk en het maximumkoppel van 143 naar 149 Nm. Nieuw is de geautomatiseerde transmissie. Deze Automated Shift Assistant (ASA) is wel optioneel; wie een conventionele zesbak met handbediende koppeling en pedaal wil, kan die gerust krijgen.
Automatisch rijden met de RT, dat kan nu ook.
In het geval van ASA heb je dus geen koppelingshendel meer. In Drive (D) kiest de motor zelf de versnellingen, in manuele stand (M) schakel je nog met de voet, alsof je met een quickshifter rijdt. Beide systemen zijn overigens complementair. In de M-stand schakelt ASA automatisch terug wanneer het toerental te diep wegzakt bij vertragen; in D-modus kan je op elk moment met de voetpook tussenbeide komen.
De manuele modus heeft nog altijd onze voorkeur.
Zelf rijden we de meeste tijd manueel. Op lange etappes en bij vlot toerwerk past het concept ongetwijfeld bij een reismotor die kilometers wil maken met minimale bediening. Maar op kleine wegen en bij lagere snelheid behouden we liever zelf de controle. En zelf schakelen verloopt bijzonder vlot, de keuze is bijgevolg snel gemaakt.
Waar zitten die kilo’s?
Met 281 kg aan rijklaar gewicht is de RT bepaald geen lichtgewicht. Stapvoets rijden op grind of op een brokkelbaantje naar beneden om daar dan onverwachts rechtsomkeer te moeten maken, ook nu weer laten we ons vangen. Toch houden we het hoofd koel wanneer mens en machine zich klem rijden voor de gesloten poort van Château de la Marjolaine. Je bloed zou van minder beginnen koken met de zon die ongenadig op je toekijkt. Dankzij een beheersbare koppeling, zachte gasreactie en voldoende steun van beide voeten parkeren we de motor alsnog veilig in de kasteeltuin. Vertrouwen is alles, ook wanneer het gewicht even lastig wordt.
Het gewicht van de RT is goed verdeeld en voel je alleen bij stapvoetse maneuvers.
Voelt de RT zich het best op snelle en grote wegen, toch genieten we vreemd genoeg het meest van de D-wegen die zich van dorp tot dorp langs wijngaarden en kastelen slingeren in het zuidelijkste deel van het departement. Het nieuwe frame, de lichtere 17 duims-gietwielen en het doorontwikkelde onderstel verhogen effectief de stuurprecisie en de stabiliteit van de motor. Ook het standaard aanwezige Dynamic ESA (Electronic Suspension Adjustment) maakt dat we verrassend vlot meegaan in de bochtjes.
De afwerking is top. Kijk eens naar die wielen!
Zijwind als tegenwind
Precies op die kleine wegen hebben we geen last van een lichte onrust vooraan. Al van bij de eerste snelwegkilometers voelt de voorkant soms wat zwevend aan bij hogere snelheden. Een vreemd gevoel, niet dat het alarmerend wordt, maar de minieme correcties krijg je wel doorgegeven aan het stuur. De grote kuip en topkoffer zijn vermoedelijk de schuldige. Beide vangen flink wat wind, een karaktertrek van menig aangeklede toermachine met frontaal oppervlak.
Wat is het leuk rijden op de kleine wegen met de nieuwe RT. Hier heb je ook geen last van zijwind, die bij hogere snelheden de voorkant wat licht zweverig maakt. De grote kuip en topkoffer zijn allicht de boosdoeners.
Dit is meteen ook het belangrijkste punt van kritiek dat we kunnen geven op de vernieuwde RT. Temeer omdat zijn even uit de kluiten gewassen voorganger hiervan geen last bleek te hebben, toch voor zover we het ons kunnen herinneren. Instabiel is de RT helemaal niet, maar hij reageert wel duidelijk op zijwind bij hogere snelheden. Met een volwassen duo achterop en nog meer bagage aan boord is dat wellicht nog meer uitgesproken dan nu het geval is. Maar bon, op de gewone wegen merk je daar amper iets van. En dat komt het rijplezier alleen maar ten goede.
Wind op maat
Vangt de motor heel wat wind, dan zet het mega-grote windscherm je in de hoogste stand volledig uit de wind. Niet dat we dat doen, want we kijken graag over de rand van het scherm heen. De elektrisch verstelbare ruit zakt bij het uitschakelen automatisch naar de laagste stand, maar wie de multifunctionele tuimelschakelaar op het stuur als sneltoets voor de ruit instelt, brengt hem onderweg meteen weer op de gewenste hoogte.
Veel of weinig wind in functie van de ruithoogte, het is vaak een persoonlijke zaak. Idem voor de verstelbare zijdelingse windgeleiders die de nieuwe RT kenmerken. Ook deze personaliseren de luchtstroom. Zet je ze open, dan zorgen ze voor verkoeling op het lichaam. De wekenlange zomerhitte neemt echter een korte pauze, dus laten we de zijflappen in de kuip ongemoeid. Ook aan de benen ervaren we geen overdreven motorhitte, ondanks de grote kuip en het brede boxerblok.
Verstelbare zijflappen zorgen voor een aangepaste luchtstroom wie dat wenst.
Niet alleen aerodynamisch zit alles snor, ook ergonomisch heeft BMW het zaakje goed geregeld. Zo zitten we duidelijk iets actiever op deze nieuwe versie, waardoor het sofa-gevoel verdwenen is. Het zadel helpt ook om beide voeten overtuigend aan de grond te zetten, zonder dat het aan comfort heeft ingeboet. De rijhouding is ontspannen, druk op polsen of schouders ervaren we niet. Een echte GT dus, wat de Duitsers RT, Reise Touren, noemen.
Reise Touren, ‘t zit ‘m in z’n DNA.
Secuur veiligheidsnet
Naast bijzonder comfortabel rijd je ook uiterst veilig met de nieuwe R1300RT. De R1250 RT had al een hoog veiligheidsniveau, maar standaard krijg je nu niet alleen de semi-actieve Dynamic ESA-vering met vernieuwde EVO Telelever & Paralever, maar ook zaken als bandenspanningscontrole, motorremregeling, dynamisch remlicht … en een stuurdemper, jawel. ABS Pro met bochtenfunctie en Dynamic Traction Control horen eveneens bij de standaarduitrusting.
Kleine kronkelwegen zijn een plezier; de motor geeft zoveel vertrouwen, heerlijk gewoon!
Opties zijn er naar goede BMW-traditie bij de vleet. Of je ASA echt nodig hebt, laten we in het midden, maar een reismotor in druk snelwegverkeer heeft zeker baat bij Riding Assistant met radarondersteunde cruisecontrole en preventieve waarschuwingen voor frontaal, lateraal en achteropkomend aanrijdingsgevaar.
Minstens even zo belangrijk op het vlak van veiligheid zijn de achteruitkijkspiegels op een motor. Vaak hebben deze last van trillingen als het toerental en de snelheid de hoogte ingaan. Op de BMW staan ze echter op de perfecte plaats en blijven ze ook zo staan. Het lijkt misschien een detail, maar het toont aan hoe doordacht ze bij BMW tewerk gaan. BMW heeft de spiegels eindelijk op de plek gezet waar ze horen te staan: hoog en in het gezichtsveld, met een royaal en rustig beeld naar achteren. Niks vervelender dan trillende spiegels, toch?
Ook achter het stuur is het genieten geblazen. Je hebt dan ook een prachtig zicht op de cockpit!
Inpakken en wegwezen
Standaard komt de R1300RT met zijkoffers van 27 liter. Wij rijden echter met de optionele Vario-koffers die elk tot 33 liter kunnen worden uitgeklapt. Samen met de grote topkoffer van 54 liter hebben we niet minder dan 120 liter bagageruimte ter beschikking. Dat is genoeg voor een meerdaagse reis met twee personen, al is het misschien te overwegen om de optionele topkoffer achterwege te laten, gezien de extra windvang.
Een litertje meer of minder, het doet er niet toe bij het inpakken.
BMW heef de zijkoffers mooi geïntegreerd in de flank van de RT, zodat ze niet als kisten aan de motor hangen. De koffers werken ook met centrale vergrendeling en zowel de linker zijkoffer als de topkoffer hebben een usb-aansluiting, waarmee je een gsm, communicatiesysteem, camera of powerbank veilig uit het zicht kunt opladen. Details misschien, maar op een lange reis maken zulke zaken het verschil.
De topkoffer is inderdaad ruim bemeten, geen wonder dat hij wind pakt op de snelweg.
Navigatie met een kanttekening
Na Château-Thierry en de Portes de la Champagne zitten we in de streek rond Soissons en Coucy opnieuw op bekend terrein. Daar waar de wieg van de Franse koningen stond en de heren van Coucy met hun torenhoge donjon die van het koninklijke Louvre uitdaagden, rijden we sommige wegen na talloze bezoeken haast blindelings. Of toch niet allemaal, zo blijkt als plots het scherm met kaartnavigatie wegvalt. Nochtans behoort de kaartweergave met pijlnavigatie tot de betere oplossingen in motorland, zeker in vergelijking met wat andere merken durven voor te schotelen.
Blij weerzien in Coucy, voluit Coucy-le-Château-Auffrique.
Geheel foutloos werkt het systeem via ‘mirroring’ van BMW’s gratis connected app dus niet. Naast het feit dat de weergave wel eens durft te verdwijnen, zodat je de kaartmodus opnieuw moet starten, herberekent de app soms je voorafgekozen routeoptie. Knap vervelend als je dat pas halverwege merkt en moet stoppen om je rit te herprogrammeren. Voor eenvoudige ritbegeleiding voldoet de geïntegreerde BMW-navigatie, maar een apart navigatietoestel lijkt ons geen overbodige kost als je vaak met de motor reist en zelf je routes wil configureren.
De app-navigatie doet zijn job, maar vraagt wel de nodige aandacht. Zo valt het scherm wel eens weg of wordt een vooraf ingestelde route herberekend.
Kaartnavigatie is één van de functionaliteiten op het 10,25 inch display, zeg maar het centrale bedienings- en informatiehart van de RT. Zelf vinden we het tabletscherm nog altijd de max. Alleen daarvoor al zouden we met de RT rijden. Wil je de navigatie ten voeten uit? Zet dan het scherm in splitscreenweergave, met een groot navigatievenster naast een kleiner infoscherm. In Pure Ride-modus doe je net het omgekeerde. Hoe dan ook krijg je alle info in een handomdraai op het scherm, of je dat nu met de knoppenwinkel aan het stuur doet of via de vier programmeerbare sneltoetsen.
De RT kan weer enkele jaren mee …
Met de hand geschilderd
Hoef je deze keer niet de ganse configuratorlijst af te vinken, BMW zou BMW niet zijn mochten ze je niet proberen te verleiden met een luxeversie als de Option 719 Camargue. Die tilt de RT niet zozeer technisch, maar vooral emotioneel (en financieel) naar een hoger niveau. Diep blauwgroene lak, verchroomde uitlaat, gesmede stuurhelften en fijne, in Berlijn met de hand geschilderde biezen, het zijn de accenten gerust wat mogen kosten. Die lijnen lopen ook door over de koffers, als een vanzelfsprekend deel van het ontwerp. Sommigen zullen dat biesje wat retro vinden, wij houden er wel van.
Luxueuze accenten …
Onder die exclusieve afwerking zit gelukkig nog altijd de nuchtere reislogica van BMW. De cardan vraagt geen kettingspray en ook het benzineverbruik valt met zijn 5,5 liter opmerkelijk goed mee voor een zware motorfiets. Met 24 liter in de tank beschik je over een actieradius van om en bij de vierhonderd kilometer tussen twee tankstops. Al heb je tegen de tijd dat de RT weer dorst krijgt, zelf allicht al lang enkele terrasjes achter de rug.
Volledig onderhoudsvrij is de cardanaandrijving niet meer, maar je komt er alleszins een heel eind ver mee.
Overtuigende reispartner
Reizen met de R1300RT maakt reizen met de motor vanzelfsprekend, moeiteloos zelfs, inclusief comfort en bescherming van het hoogste niveau. Op de weg voelt hij lichter dan zijn formaat doet vermoeden, terwijl het volledig nieuwe onderstel alle vertrouwen geeft op snelle én kronkelende wegen. Minder vinden we de appnavigatie en de licht zweverige voorkant bij hogere snelheid met zijwind. Een overtuigender reispartner ga je volgens ons niet meteen vinden …