Reistest Yamaha Ténéré700 2025
Vader, dochter én een Yamaha Ténéré700. Niet op wereldreis, maar vier dagen richting Moezel, dwars door de Ardennen. In het zadel van een legendarische motorfiets in een al even iconische kleurstelling. Een allroad met de naam en het hart op de juiste plaats, of dat nu asfalt is of een onverharde weg.
Wat heb je meer nodig dan een leuke bestemming, een goed excuus en een deftige reden om deze adventure ‘pur sang’ te testen, met dochter en wat bagage mee achterop? Per slot van rekening mag mijn wederhelft nog maar eens op haar hond passen …
Een allroad die zijn naam eindelijk eer aandoet, da’s lang geleden. Al kies je voor het echt zware werk toch beter de rally-versie van het iconische model.
En laat ons eerlijk zijn: de Ténéré is anno 2025 méér dan ooit het uithangbord van Yamaha’s adventure-lijn, met updates zoals een 6,3 inch TFT-scherm, ride-by-wire, optionele quickshifter en ABS-knop naast het scherm.
Cochem als bestemming
Met de Moezel als bestemming zit je altijd goed. Zoet zelfs, want de wijntjes zijn een streling voor de tong. Dat geldt niet voor de platte Duitse kost. Geen verfijnde Franse keuken deze keer op reis. De dochter wil nu eenmaal elk jaar naar Cochem. Als dat geen goed excuus is. En de reden? Da’s de T7 natuurlijk. Benieuwd of die echt zo goed rijdt als de pers beweert.
Om de een of andere reden voelen we ons altijd goed waar de druiven met trossen naar beneden hangen. De Moezel is lekker dichtbij, dat scheelt altijd een slok op de borrel!
Haast hebben we niet. Niet dat we zin hebben in vrijdagse files en zomerwerken rond Brussel. De route binnendoor brengt ons via Halle, Nijvel en Huy naar de Ardennen. Van Malmédy gaat het, zonder de voorspelde regen, richting Prüm. Een korte plensbui vergezelt ons op de laatste kilometers naar Cochem. In een mum van tijd breekt de zon door de wolken en staat de rijksburcht hoog boven de Moezel in lichterlaaie. Van een zonovergoten welkom gesproken!
Mag het?
Eerste kilometers: lichtvoetig
Na een dagje kilometervreten weten we direct welk vlees we in de kuip hebben. De Ténéré voelt vertrouwd aan, ook al zitten we hoger dan we gewend zijn. Licht in de hand, smal tussen het verkeer, vinnig op de weg, ja, zo rijden we graag. Zelfs met duo en topkoffer verloopt alles strak.
Pure fun op de weg, wat had je gedacht?
Kort door de bocht, en zo zijn er de eerste dag al flink wat gepasseerd, dit is puur genieten op de weg! Geen worsteling met een topzware adventure van 250 kg, maar amper 205 kilootjes die zich kwiek laten sturen als een grote enduro. Wat zijn we blij met het voorbeeldig weggedrag en hoog rijpleziergehalte van deze avontuurlijke middenklasser.
Een andere mindset
Wel vergt het een mentale omschakeling als je meestal met allroad- en toerkanonnen rijdt die bulken van de pk’s en de elektronica. Vergeleken met zulke machines is de technische fiche van de Ténéré veeleer bescheiden.
Geen kanonsgevoel onderin, wel de max als motorbeleving.
73 pk bij 9.000 toeren en 68 Nm koppel bij 6.500 tpm lijkt mager naast bijvoorbeeld de 105 pk van een KTM 890 Adventure. Door het lage gewicht en de korte gearing voelt de T7 verrassend alert.
Uit ervaring weten we dat je ook met een kleine allroad overal naartoe kan. Jaren zijn we in Europa op reis geweest met een halflitertje. Toen waren we wel nog jong en dartel, liefje en tent mee achterop. Op tram 6 krijgen we ondertussen al eens een zitplaats aangeboden, omdat een en ander fysiek niet mee wil. Achterop heeft het liefje plaats gemaakt voor dochterlief. En die kan serieus kritisch zijn …
Natuurlijk kan je ermee op reis, al zit je duo wel krap achterop. Het optionele comfortzadel is een must als je kilometers wil maken!
Maar kijk, het is lang geleden dat we nog eens alle aanwezige pk’s hebben kunnen aanspreken. Boetes zijn dan ook op deze motor een gevaar, toch als je niet verstandig omspringt met het gas. Ons vertrouwen is dan ook groot, met dank aan de superstrakke wegligging. Dat hadden we niet verwacht op een motor zonder al te veel elektronische hulpmiddelen. Eenvoud is de beste betrouwbaarheidsgarantie. Daarom is de Ténéré zo geliefd.
Sportief of mak?
Hart van de Ténéré is de 689 cc metende CP2-twin. Geen brulboei, maar een koppelrijke en smeuïge krachtbron. Een beproefd motorblok in een eigentijds jasje, waarbij het avontuur aan de horizon nooit ver weg is, of dat nu op of naast de weg is.
Beproefd blok, bejubeld omwille van z’n betrouwbaarheid.
Minder avontuurlijk is het drukke stadsverkeer. In sportmodus is de gasreactie behoorlijk direct, wat verraderlijk kan zijn met de vele stops. Dat los je op door in die andere ride-by-wire-instelling, de explore modus, te rijden. Maar dan rijd je echt wel mak naar ons gedacht.
De overvolle Vlaamse wegen brengen trouwens nog een last-minute bevinding aan het licht. Op het einde van onze vierdaagse blijkt de versnellingsbak hakerig te schakelen onderin. Na het vrijheid-blijheid-rijden op de eenzame wegen door het hinterland van de Moezel gaat het immers heel wat minder vlot op onze drukke wegen. Schakelen en nog eens schakelen, er is geen ontkomen aan. En de quickshifter dan? Want dat hebbeding heeft hij wel. Tja, boterzacht kan je ‘m niet noemen. Je voelt ‘m schakelen in je voet, maar hinderlijk zouden we het nu ook weer niet noemen.
De joystick aan het stuur is ‘a piece of cake’, de knipperlichtbediening daarentegen vergt enige gewenning.
Hoog, droog … en hard
De Ténéré700 is een echte hoogpoter, wat maakt dat je in de meeste gevallen niet met de voeten volledig aan de grond kan. Met 890 mm zit je echt wel hoog en droog in het zadel. Ondanks het relatief lichte gewicht, een kleine 200 kg met een lege tank, ga je best niet te schuin als je stilstaat.
Gelukkig kregen we een comfortzadel mee. Het betonharde standaardzadel is de achillespees van de T7, toch als je ermee op reis wil.
En dan dat zadel. Daar is al veel over gezegd. Hard als beton, dat zegt alles. Gelukkig heeft men het standaardzadel op onze fiets door een gerieflijker comfortzadel vervangen. Maar zelfs dat gaat op den duur in ons zitvlak bijten. Vooral achterop klaagt men over het veel te smalle zadel, dat onvoldoende plek biedt met de topkoffer in haar rug. Begrijp me niet verkeerd, we gaan haar achterwerk daarvan niet de schuld geven. Ik wil hier absoluut niet gezegd hebben dat haar kont misschien te breed is …
Op reis? Ja maar …
Een elektronisch verstelbare kuipruit, cruise control aan het stuur én verwarmde handvaten, meer vragen we niet. Het zou het algemeen reiscomfort alleszins ten goede komen en het hoeft allemaal geen centen van mensen te kosten. Zo is het jammer dat het windscherm niet eens manueel verstelbaar is. Zit je met je lichaam nog enigszins uit de wind, op de snelweg ervaren we toch flink wat geruis in de helm.
De Ténéré heeft alles om je overal te brengen, al is dat niet altijd even comfortabel.
De Ténéré700 heeft met zijn toerpakket alles om te reizen, maar je duo zal het dus geweten hebben. Solo zien we er geen graten in om nieuwe horizonten te ontdekken, maar met iemand achterop toon je beter wat medelijden en hou je het liever op een korte dichtbijbestemming. Of je kiest een alternatief in de Yamaha-familie. De T7 is een verstandige keuze als betaalbare allroad, maar als reismotor ben je beter af met de Tracer7.
Strak weggedrag, top gewoon!
Zie hem daar eens (offroad) rijden
Een mix van wegen, groot en klein, alleen en met twee, de Ténéré lust ze allemaal. Het golvend hoogplateau van de Hunsrück ten zuiden van de Moezel doet ons zelfs even van de Hohenstrasse rijden om de burchtruïne van Baldenau te bezoeken.
De weg ernaartoe is niet alleen lekker bochtig, in de verte merken we ook een stukje offroad waar we met een motorfiets als deze niet kunnen aan weerstaan. Hier wordt meteen duidelijk waarom de motor zo geliefd is bij avontuurlijke globetrotters: het is een échte allroad. Met 230 mm veerweg vooraan en 220 mm achteraan slikken de veren meer dan je zou verwachten van een middenklasser.
Daar gaan we (even) …
Even zijn we té enthousiast en merken we de zompige ondergrond niet in de bocht van het spoor. Ondanks het rally-profiel van de Pirelli Scorpions schuift de achterband enkele centimeters weg in de modder. Niks mis mee, we hebben tenslotte de straatversie van de Ténéré in handen. Voor het zwaardere werk ben je beter af met de rally-versie. Maar het zicht op de burcht in de verte, temidden van onmetelijke weilanden, pakken ze ons niet meer af.
No-nonsense motorfiets
Yamaha heeft bewust het concept van de T7 eenvoudig gehouden, zonder al te veel poespas, lees elektronica en technische snufjes. Retour à la nature, zo kun je het stellen met de woorden van Rousseau. De laatste jaren is er inderdaad een opbod aan drieletterwoorden die het motorrijden gemakkelijker, veiliger en comfortabeler maken.
De dag van vandaag mag dan wel niet die van gisteren of morgen zijn, feit is dat het als een verademing voelt om eens niet door een menu van settings te moeten scrollen waarna alles voor je automatisch wordt geregeld. Ik ben geen techneut en al evenmin een classic rider, maar hier kan ik me duidelijk in vinden. Gewoon dat been over het zadel – al is dat niet altijd evident gezien de hoogte – en rijden maar. Net zoals vroeger op m’n KLE’tje, alles geven gewoon …
Alles géééven! Op en top motorpret!
Kleine ergernissen
Muggenziften, mierenneuken, chicaneren, ik kan er soms wat van. Kleine ergernissen bestaan zelfs in het beste huwelijk, sus ik me dan. En ja, geloof me, iets eenvoudigs als de knipperlichtbediening vraagt behoorlijk wat gewenning op de Yamaha. Twee verschillende knoppen naast elkaar om links en rechts af te slaan, dat hebben we nog al gehad.
Het is eerder de vorm die wat onnatuurlijk aanvoelt, waarbij de knop naar rechts dikker is dan die naar links. Ergonomisch allicht de juiste keuze, maar bon, het blijft altijd even zoeken om de knipperlichten uit te zetten. Gelukkig doven ze na een tijd automatisch uit. Een hulpmiddeltje dat nu wel goed van pas komt.
Als je dit ziet, ben je al die kleine ergernissen zo vergeten, toch?
Vreemd ook dat de benzinemeterweergave op het scherm niet echt secuur is. Wanneer we al geruime tijd op reserve rijden, hebben we nog 4 van de 16 liter in de tank zitten aan de pomp. Kwestie van het bakje niet leeg te rijden. In Frankrijk kan dat natuurlijk wel een pluspunt zijn voor de motor.
Wees ook voorzichtig als je op de motor remt. Dat doet hij verdomd hard. Van enige automatische motorremcontrole is hier natuurlijk geen sprake. Opletten is dus de boodschap. Eens je dat weet, helpt het wel om je remmen te sparen en snedig de bochten aan te snijden.
Maar kom, dit zijn peanuts in vergelijking met de betrouwbaarheid van de motor. En vergeten we ook de onderhoudsvriendelijkheid niet. Zo staat de kleppencontrole pas om de 42.000 km geprogrammeerd. Dat is ongezien in dit segment.
Rijden, en nog eens rijden, dat willen we vooral!
Bijzondere vermelding
Dankzij de MyRide-app van Yamaha beschik je over navigatie die uitstekend werkt. We zijn helemaal fan van de elementaire pijltjesnavigatie op het scherm. Eenvoudig maar wel efficiënt, precies zoals de Ténéré.
De app is een leuk hebbeding dat naast je ritten ook je rijdata bijhoudt. Je kan trouwens je ritten delen met anderen als je dat wil (en omgekeerd die van anderen rijden). Wel kan je geen tochten uitstippelen langs een parcours dat jij voor ogen hebt. Positief is dan weer dat de batterij van je telefoon niet wordt platgetrokken door de app. Met een usb-c aansluiting pal voor je neus kan je je smartphone opladen terwijl je rijdt.
Eigenzinnig, maar uiterst functioneel. En een kaartnavigatie die werkt. Een dikke pluim, Yamaha!
Het ietwat eigenzinnig gevormde TFT-scherm mag gerust op het podium staan naast de betere in zijn soort. Klaar en duidelijk krijg je alle info die je nodig hebt. Handig, zonder overdaad.
Tot slot wensen we een speciale vermelding mee te geven voor de spiegels. In tegenstelling tot bepaalde premiummerken trillen deze totaal niet, zelfs niet bij een brave 130 km/u op de Duitse snelweg.
Conclusie
Laten we eerlijk zijn, de Ténére700 is geen luxe-beest. Maar dat wil hij ook niet zijn. Hij is robuust, rechtlijnig en bovenal eerlijk. Vergis jullie niet, met deze motor krijg je waar voor je geld, zonder dat je met een financiële k(r)ater hoeft te zitten achteraf.
Dirt road in de weg? Niet voor de Ténéré!
Voor wie is deze motor dan? Wel, voor wie z’n motor gebruikt, slechte wegen of niet. Dual purpose zijn geen loze woorden in de mond van Yamaha als ze het over hun nieuwe Ténéré hebben. Al zal je er hoogstwaarschijnlijk vooral mee op asfalt rijden in onze contreien.
De Ténéré brengt je op plaatsen waar je anders nooit met een motor rijdt.
De Ténéré is een schoolvoorbeeld van “less is more”. Geen tierlantijnen, geen digitale overdaad. Wél een eerlijke allroad die asfalt en onverhard even serieus neemt. Wie solo rijdt, avontuurlijk denkt en z’n motor wil voelen werken, doet beslist een goede keuze (maar moet wel het optionele comfortzadel aanschaffen). Met duo lukt het enigszins, al heeft comfort wel degelijk zijn grenzen achterop!
Met de Ténéré haal je een icoon in huis. Zonde dat je ‘m op stal zou laten staan!
Met de Ténéré haal je alleszins een icoon in huis. Een motor ook die bewijst dat eenvoud, betrouwbaarheid en rijplezier nog altijd de essentie van het motorrijden zijn. Aan jou de keuze!